Het is een Questie van besturen.
Een introductie op een serie weblogs over opmerkelijke zaken in het verkeer.
Ooit, lang geleden, heb ik een poging gedaan om een weblog bij te houden, maar al snel verloor ik hem uit het oog.
Vandaag is een nieuwe dag, met nieuwe kansen. Dit bericht is het eerste van vele die volgen met tips, anekdotes, opiniestukken, columns, gedichten en alles wat er nog meer mogelijk is als verwoording van mijn belevenissen in en visie op het verkeer en van aanverwante zaken.
Nu zal ik volstaan met mijzelf voor te stellen.
Mijn naam is Richard Bremmer, woonachtig in Wierden en werkzaam als buschauffeur voor Syntus. Voor Syntus, en niet bij Syntus, want zoals velen van mijn collega's geniet ik de voordelen van een flexcontract bij de uitzendgigant Randstad. Het is de ideale situatie wanneer je nog studeert; je stelt jezelf beschikbaar wanneer het jou uitkomt en je hebt er een leuk zakcentje bij. Nu ik echter niet meer studeer, verloofd ben en samen met Laura een toekomst probeer op te bouwen, zijn de voordelen van flex toch iets minder. Het werk blijft even leuk! Daar doet de vorm van het dienstverband niet veel aan toe of af.
Naast mijn werkzaamheden als buschauffeur verricht ik wat hand-en-spandiensten bij Israƫl Idoed Reizen en zit ik in de steunfractie van de Wierdense ChristenUnie, dus u kunt ook enkele politiek( gevoelig)e bijdragen van mijn kant verwachten.
Afijn, naast mijn avonturen in de bus bezie ik het verkeer ook graag vanuit enkele andere hoeken. Zo rijd ik sinds 2008 motor, momenteel heb ik een Kawasaki GTR 1000 uit 1994, en voer ik de meest laag-bij-de-grondse acties in het verkeer uit met mijn Quest, een ligfiets met drie wielen en stroomlijnkap, ook wel velomobiel genoemd, gemaakt door de heren van velomobiel.nl.
De studie waaraan ik zojuist refereerde was de Bachelor Recht en Bestuur, een opleiding die me heeft voorbereid op het werken voor of bij een overheid. Tegenwoordig heet de studie Juridische Bestuurskunde en eigenlijk spreekt die naam me wel meer aan. Want ja, je bent bestuurder of je bent het niet.
En eigenlijk verschilt het ene besturen ook niet zoveel met het andere. In de basis handel je toch voor een groot deel binnen de kaders die al door anderen bepaald zijn. Het doel, de route, zelfs het tempo ligt al grotendeels vast, maar de bestuurder heeft het zelf in de hand hoe het er onderweg aan toegaat. Jakker je maar door zonder rekening te houden met mogelijke gevoelens van onbehagen of vind je het belangrijk om de mensen voor wie jij verantwoordelijk bent ook echt mee te nemen en juist ook samen, op een prettige manier, dat einddoel te bereiken?
Goed, de eerste stap is gezet; de letters die mijn gedachten verwoordden hebben zich tot u gewend en in uw hoofd weer nieuwe gedachten in het leven geroepen. Schroom niet om hetzelfde te doen en op mijn berichten te reageren. Graag lees ik uw commentaar en wellicht zelfs onderlinge discussies, zowel hier als op Facebook. Mijn facebookpagina is: https://www.facebook.com/richard.bremmer
Tot ziens!
Tot ziens!
Het 'burger-worden' heeft je toch nog niet compleet gehersenspoeld! Je hebt nog steeds een mening;)
BeantwoordenVerwijderenHet sturend besturen en het besturend sturen is jou niet vreemd! Heerlijk stuk om te lezen. Tussen de regels door voel ik het enthousiasme voor taal. Ik ben benieuwd naar deel 2: "Don't drive my car!"
BeantwoordenVerwijderen